• Stella Duce

Stella Duce

25-jarig jubileum Theatergroep Stella Duce (Venlo)

Gefeliciteerd jubilaris! Vertel eens even, hoe is de vereniging ontstaan?
Vijfentwintig jaar geleden stappen de broers Sef en Wieke Peeters naar de voorzitter van omni vereniging Stella Duce met het voornemen een toneelclub op te richten. Stella Duce is een sterk parochie gebonden organisatie met vele afdelingen. Daar kon een toneelclub nog wel bij. Een wervende advertentie in het verenigingsblad leverde zo’n twintigtal reacties op. Toekomstige acteurs  zonder enige ervaring. We besloten met z’n allen een training te volgen en vonden via het LFA, met hulp van Loek Sijbers, twee studenten van de toneelacademie Maastricht die ons wel wegwijs wilden maken in het acteursschap. Rob Ligthert en Peer Wittenbols. Jazeker, de Rob Ligthert en de Peer Wittenbols. Twee grootheden van het Nederlands toneel. Toen nog twee bevlogen studenten die een zakcentje wilde bijverdienen. Ze wezen ons op samenspel en zo liepen we om dit te voelen twee aan twee met een staafje spaghetti tussen de wijsvingers. Wie hield dit ’t langste vol zonder ’t staafje te breken. Zo begon Theatergroep Stella Duce met een pak spaghetti als een van onze eerste onkosten. We maakten met Rob en Peer onze eerste uitvoering. Een wagenspel waarin de gebroeders Grim ruzie maakten over wie van beiden het mooiste sprookje heeft geschreven

Welke variatie in stukken zijn zoal de revue gepasseerd?
Na Rob en Peer volgden nog vele regisseurs. We wilden zoveel mogelijk leren en verschillende speelstijlen proberen. Iedere regisseur nam weer een andere visie en aanpak mee. Onze eerste vraag was dan ook altijd ‘welk stuk zou je het liefste regisseren en vertel ons waarom.’ Meestal kwamen ze met zo’n drietal suggesties en je hoorde tijdens de presentie al welk stuk hun voorkeur had. Vaak werd dat stuk gekozen en je wist dan ook zeker dat de regisseur er voor ging. We speelden stukken van De ingebeelde zieke van Molière, Gasten op het kasteel van Jean Anouilh, Polyester polka van Dimitri Frenkel Frank, Zaterdag, zondag, maandag van Eduardo De Filippo, De Meid van Herman Heijermans, De bokskampioen van  Otto Schwartz enz.

Wat waren de mooiste herinneringen in deze periode?
Met de Zotskap van Luigi Pirandello wonnen we een euregionale toneelprijs in Duitsland. We waren de enige Nederlandse groep tussen Duitse toneelgezelschappen. Men was vol lof over de uitvoering en de interpretatie van het stuk. Als waardering mochten we het zelfde stuk nog een keer spelen in de stadsschouwburg van Mönchengladbach. Weliswaar in een bijzaal maar toch!  Er volgen velen workshops waaronder een workshop Commedia dell'Arte van de Spaanse docent Carlos Garcia Estévez. Een weekend lang spelen met maskers. Zeer aan te raden om technische vaardigheden van het toneelspelen onder de knie te krijgen. Deze workshop Commedia dell'Arte resulteerde in een zelf gemaakte voorstelling in de Minderbroederskerk in het centrum van Venlo. “Aete waat de pot schaf” speelde tijdens de Franse bezetting. De inspiratie voor ’t stuk? De kerk waarin we speelden werd in 1797 door de Fransen als kazerne voor de cavalerie gebruikt.

Als je moet kiezen, welke voorstelling heeft dan de meeste indruk achtergelaten? En waarom?
Met veel plezier denken we terug aan “De Rhinoceros door Eugene Ionesco”. Malte Huthoff, ook al een student van de academie, was onze regisseur. Hij leefde helemaal voor de Muze en sliep in ons repetitielokaal omdat reizen te veel tijd koste. Hij vergat zelfs te eten omdat het stuk hem zo bezig hield. We speelde op locatie en gebruikte de aula van een lege school waarin tegenover elkaar twee podia stonden, de speelplaats en een aangrenzende garage. Het publiek liep van podium naar podium. Wat een werk al dat decor. Weken van timmeren en schilderen. Jammer is dat door het onbekende absurdistische werk van Ionesco de publieke belangstelling wat tegen viel. Maar zeker is dat onze theatergroep er met veel plezier aan gewerkt heeft.

Een mijlpaal is bereikt, en hoe nu verder? Toekomstplannen en wellicht nog stoute dromen? 
Van de twintig leden van het eerste uur zijn er nog twee over. We hebben een vaste groep waarvan een deel al meer dan twintig jaar lid is. In de loop van de jaren is er ook voor vernieuwing gezorgd. Eigenlijk zijn het leden die bij ons aangelopen zijn, zich thuis voelden en zijn blijven plakken. Dit geeft tegelijk de structuur van onze groep weer. Een stel vrienden die een gezamenlijke passie hebben ‘theater maken’. We kennen geen lange termijn planning. Hebben geen stuk op de planken liggen, hebben geen vaste leesgroep maar hebben wel de drive om er samen steeds weer opnieuw uit te komen. Steeds weer opnieuw een avontuur. Soms chaos, soms een traan, wel hard werken en tot slot als een wonder; een pakkend, tot in de puntjes verzorgd treffend toneelstuk. Meestel komisch, altijd raak. Voor het nieuwe seizoen hebben we een nieuwe uitdaging. We zijn voornemens twee stukken te spelen. Een avondvullend bestaand stuk en daarnaast een kleine productie van eigen hand. Maar vraag je ons wat, hoe en wanneer. Het antwoord moeten we schuldig blijven. Waar we vrijwel zeker van zijn is dat er iets komt. We bestaan immers al 25 jaar.


Agenda

8 september 2018 - 23 januari 2019
Cloaca
Toneelgroep Blik (Maastricht)
Toneelgroep Blik speelt ook dit najaar het lovend ontvangen stuk Cloaca. Cloaca gaat over vier studievrienden die door omstandigheden worden herenigd. Oude tijden herleven, maar dit geluk duurt niet lang. Het toneelstuk legt bedorven relaties tussen mensen bloot. Vriendschap is ‘een pakketje schroot, met een dun laagje chroom’. >>
5 januari - 31 maart 2019
Oude liefde roest niet
Toneelvereniging Ongeros (Amstenrade)
In een rustig dorpje in Limburg, woont Kaat met haar zoon Pieter op een boerderij. Ze besluiten het tuinhuis als Bed & Breakfast om te toveren om zo de stilte in huis te doorbreken en een extra zakcentje te verdienen. De eerste drie gasten, oma, dochter en kleindochter staan al snel voor de deur.>>
26 januari 2019
Het geheugen van water
De Torenspelers (Theater de Garage, Venlo)
Het verhaal van drie zussen die ieder hun eigen weg zijn gegaan en nu terugkeren naar het huis waar ze opgroeiden voor de begrafenis van hun moeder. Ze herleven oude rolpatronen en jeugdherinneringen komen bovendrijven. De grote hoeveelheid whisky en marihuana die ze tot zich nemen leidt tot hilarische taferelen en oud zeer en geheimen worden blootgelegd .Hun partners proberen de controle te houden maar wakkeren het vuur alleen maar aan. >>
22 maart - 7 april 2019
Gouwe Hendjes
Limburgs Toneel Sittard
Speciaal voor John Kraaijkamp schreef Haye van der Heyden het stuk `Gouwe handjes`. Het verhaal gaat over Louis, die een neus heeft voor wat vrouwen denken, voelen en mooi vinden. Hiermee is hij rijk geworden, want zijn geurlijn, sportbh`s en serreplanten vinden bij de dames gretig aftrek. Wanneer zijn jongere tweede vrouw plotseling overlijdt, neemt zijn leven een onverwachte wending. >>
12 - 14 april 2019
De Drie Witte Berken
Toneelvereniging Mimus Tienray
Boer Basting is eigenaar van Camping “De drie Witte Berken”. Hij wil de camping over doen aan zijn zoon Harm die pas is getrouwd met Isabel. Ze worden bij de exploitatie geholpen door Jannie Schrijns. Ook hebben ze goede contacten met de buren, Onne Bolkema en Bregje de Ruijter. Samen runnen Onne en Bregje een kalkoenfarm.>>